باغ هایی که در یک نسیم می روید

ای دریغ از تو که مثل عکس عشق هنوزم داد می زنی تو آیینه ی من

2012-02-25T00:23:00.004+03:30

دستانم عادت نداشتند اعتماد کنند ، این بار که دلم هوایی نیست دستم بنا گذاشته بر لجبازی ... از بس که عادت ندارد دست کسی را محکم بفشارد ، عادت ندارد سر بخورد روی تن کسی ، عادت ندارد مکمل عاشقانه ها شود .

این روزها دستم دلش تنگ شده

تو بیا این بار منو خط بزن

2011-12-14T11:31:00.005+03:30

یکهو بر می گردد و می گوید: چی میشد می تونستم تورو هم مثه یه ساختمون بکوبم و از تو بسازم ، از بس نازک نارنجی هستی ، تازشم ادای آدمای پوست کلفت رو هم درمیاری!!!

انگار نمی داند ویرانه تر از این حرفهایم که بشود از نو ساخت ... نسیم این روزها نسیمی نیست که همه می شناختن ، نه! نسیمی که تو می شناختی ، نه! اصلن آن نسیمی که خودش می شناخت هم نیست ... هر چه تلاش می کند از پس ِ این تکه های ویران شده خودش را بسازد نمی شود ... حتی دیگر توان ساختن هم ندارد

انگار نمی داند نسیم ِ این روزها خود ِ آوار است ... از نو بسازم

حال ما خوب است ؛ اما تو ...

2011-11-22T18:58:00.007+03:30

مدت هاست هر که در احوالپرسی های معمول که می گویند خوبی ؛ جوابم مرسی است ... می گویند چطوری باز هم مرسی می‌شوَنــَـد ...

مرسی برای‌ام راه فراری‌ست تا بعدش نپرسند چرا خوب نیستی و چی شده و چرا و چرا و چرا ...

مرسی را دوست دارم چون نمی گذارد دروغ بگوی‌م که خوب‌م و همه چی عالی است ... راست‌ش را بخواهید فک می کنم حتی اگر بگویم هم خوبم کسی باورش نمی شود

آخه واسه توئه لامصب این پَرپَر زدن ...

2011-11-15T11:47:00.003+03:30

آخرش یه روز می‌رم زل می زنم تو چشم‌هاش ... اونقدر نزدیک که نفس‌هامون قاطی هم بشن... خوب که نگاهمون به هم خورد ... خوب که منو دید ... بهش می گم آخه لامذهب گناه این چشم‌ها چی بودن که باید برات اشک بریزن

یه روز حتما می‌رم زل می زنم تو چشم‌هاش

خوابم یا بیدارم

2011-11-01T11:13:00.000+03:30

می آیم اینجا دلم کمی آرام می شود

نسیم ِ اینجا ، دارد چیزهایی را تجربه می کند که وقتی همه می شناسندش نمی تواند ... این روزها حس گم بودن حس قشنگی است برایش

این حس ِ لعنتی از مرگ بدتره

2011-10-28T02:19:00.002+03:30

می داند نمی خندم اما اصرار می کند ، لبخند می زنم و ذوق می کند و می گوید حالا شد ...

خیلی وقت است نخندیدم ، این ها که دیگران می بینند تلخند است ... مزه ی زهر می دهد ... کامم پر است از این زهر فقط نمی دانم چرا مرا نمی کُشد

اوست نشسته در نظر ، من به کجا نظر کنم ؟

2011-10-19T00:28:00.002+03:30

آدمی که من باشم ، با دست ِ کم من ِ این روزها باشم می توانم بیایم اینجا و بنویسم که چقدر دلم برایت تنگ شده ، می توانم اینجا برایت از دلتنگی هایم بگویم و تو را خواستن ها ... اما انگار می میرم اگر زل بزنم توی چشمات و بگویم از دوست داشتن ها و از تو خواستن هایم ... انگار آسمان به زمین می آید گوشی را بردارم و شماره ات را بگیرم و گوشی را برداشتی به خودت بگویم دلم برایت تنگ شده ، همین

ای تو روح ِ من ِ این روزها ...

از دست ِ تو نیست ، دل من از گریه پُره

2011-10-02T21:40:00.001+03:30

می گوید عزیزم

دوست ندارم اش ، نه اینکه دلم نخواهد عزیز باشم برای اش... از این ضمیر « م » متنفرم ، انگار زندانی اش می شوم ، انگار دیگر خودم نیستم و باید عزیز اش باشم فقط

این بودن برای کسی را دوست ندارم ... از تعلق و تعهد بیزارم

خنده هات سبزه ی عیدن

2011-09-14T01:26:00.002+04:30

به ناخن های لاک زده ام که نگاه می کنم ، خنده ام می گیرد ... هر کدام شان یک رنگ و طرح دارد ... یادم رفت که قبل اش دلم چقدر گرفته بود ...

امتحان کنید ، بنشینید کف ِ اتاق و لاک های رنگارنگ تان را بریزد جلوی خودتان و شروع کنید به لاک زدن ... حالتان خوب می شود ، مطمئن ام

لحظه ای آسمـــــــــــــــــان ، تو بنگر ...

2011-09-10T00:53:00.001+04:30

انگار برای آدم ها زمانی در شبانه روز هست که یادها و خاطرات تداعی می شوند ... وای به حال ِ آن آدم که زمان آن شب ها قبل خواب یا صبح ها بعد از بیداری باشد ... اولی شب را طولانی تر می کند و در دومی روز تمام نمی شود انگار

هر جا بدون ِ من

2011-09-04T00:15:00.000+04:30

تنهایی ات را با آدم های حقیقی نمی توانی پُر کنی و شاید دوست نداری و شاید هزار تا دلیل ِ دیگر ... حالا تو مانده ای و شبکه های اجتماعی که آدم ها را با لایک و تعداد نوت ها و کامنت های شان می شناسی ...

دارم فک می کنم وقتی اینجا تنها شوی دیگر کجا می توان رفت ...

دلم از خیلی روزا با کسی نیست

2011-08-31T01:06:00.003+04:30

دلت که از همه چی گرفته باشد گاهی دلخوشی هایی هستند تا دلت را دور کند از غصه ها ... برای من که هیچ وقت دور و برم خالی نبوده از آدم های مهربان ،گاهی باید جدا کنم مهربان ترین شان را برای وقت هایی که هیچ کس نیست ، برای وقت هایی که می توان روی اش حساب کرد ...

این روزها از آن روزهاست که همه چی به هم گره خورده است ، روزهایی که از همه ی آدم های مهربان دور و برت فاصله داری ، روهایی که از درد ِ مادر ناله می کنی و با بقیه دردهایت می سازی ، روزهایی که داری با بلاتکلیفی ات بر سر بودن یا نبودن عشق کلنجار می روی ... فقط دلخوشی ِ این که هست و می شنود ، آرامت می کند ... کمک کردن اش را نمی خواهی ... بودنش را می خواهی

حالا که نیست چه ...

رو سر بنه به بالین

2011-08-25T01:54:00.003+04:30

دلم یه کم زندگی بدون دغدغه می خواهد ، دوستی ِ بدون درد سر ، مهربانی بدون ِ افسوس و آشنایی ِ بدون دلتنگی می خواهد ، دلم می خواهد هی فکر نکند که چه می شود و چه نمی شود ، اصلا دلم فکر کردن و حساب کردن نمی خواهد ،نمی خواهد دو دو تا چهار تا بکند ، دلم یک هفته ی بارانی و تنهایی و نوشتن می خواهد و بس

یک چیزهایی را هم نمی تواند ندید بگیرد این دل ِ لعنتی ، دلش یک دوست می خواهد که ...

نه نمی خواهد اصلا ، هیچ نمی خواهد

من از اون شب های بیتابی می خوام

2011-08-23T00:51:00.002+04:30

راستش فکر می کنم بعضی آدم ها نمی فهمند وقتی آدم بغض می کند یعنی چه؟ وقتی حرف نمی زند ، وقتی چشم اش می سوزد، وقتی حواسش هست جلوی شما بغض ِ لعنتی نشکند ...

آدم ها هیچ کدام اش را نمی فهمند

لحظه های بی قصه رو طاقت ندارم

2011-08-19T03:09:00.003+04:30

گاه یک کلمه است که نمی گویی ، یک لحظه ی کوتاه که تصمیم می گیری حرف نزنی ، فقط یک لحظه ی کوتاه است ها که نمی گویی حرف ات را و فرصت از دست می رود و حالا تو می مانی و یک حسرت که عمری می ماند حتی

مگر می شود بگویی که هیچ وقت اینگونه نبوده و همیشه حرف هایت را زده ای ، و اگر اینگونه است چه خوشبختی تو که حسرت لحظه ی از دست رفته را هیچ وقت نخواهی داشت

بگفت آشفته از مه دور بهتر

2011-08-15T23:43:00.003+04:30

همیشه دلم می خواست منظومه خسرو وشیرین را داشته باشم، خوانده بودم اش اما کتاب ِ خودم نبود ...نخردیم اش شاید چون دلم می خواست این کتاب رو هدیه بگیرم

حالا می گویند این کتاب هم از تیغ سانسور در امان نمانده است و قرار است هم آغوشی ها و میگساری هایش حذف شود...

تا چاپ قدیمش تمام نشده یکی اینو به من هدیه بدهد خب ! انتظار زیادی نیست ها

با کوچه آواز ِ رفتــــــــــن نیست

2011-08-11T13:27:00.002+04:30

اهل فرار نبوده ام هیچ وقت ... ماندم و جنگیدم همیشه ؛ حتی وقت هایی که نباید هم

این روزها ، هر چه فکر می کنم دلیلی برای ماندن نیست ... می دانم باید بروم اما کجای اش را نمی دانم حتی نمی دانم برای چه باید بروم ... دلم می خواهد بروم ... همین